รับซื้อน้ำมันใช้แล้ว-ยางรถยนต์เก่าไปรีไซเคิล เสียภาษีอย่างไร

ธุรกิจรับซื้อน้ำมันใช้แล้วและยางรถยนต์เก่าไปรีไซเคิลมักถามว่าเสียภาษีอย่างไร คำตอบสั้นๆ คือน้ำมันหล่อลื่นใช้แล้วถือเป็นวัตถุอันตรายที่ต้องขอใบอนุญาตรวบรวมหรือขนส่งเฉพาะ

ส่วนยางเก่าแม้ไม่ใช่วัตถุอันตรายแต่ต้องมีระบบคุมสต๊อกที่ตรวจสอบได้

ทั้งสองธุรกิจต้องบันทึกรายได้จากการขายวัตถุดิบรีไซเคิลให้ถูกต้องตามภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีเงินได้นิติบุคคล

สารบัญบทความ

1. น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว ต้องขอใบอนุญาตเฉพาะทาง
2. ยางรถยนต์เก่า ไม่ใช่วัตถุอันตรายแต่ต้องคุมสต๊อกให้ดี
3. การบันทึกบัญชีรายรับซื้อและรายได้ขายต่อ
4. ภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีเงินได้นิติบุคคล
5. ตัวอย่างการคำนวณกำไรธุรกิจรับซื้อยางเก่าไปรีไซเคิล
6. ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
7. การขนส่งและความเสี่ยงระหว่างทางที่ต้องวางแผนล่วงหน้า
8. โอกาสขยายธุรกิจสู่ผู้ผลิตพลังงานทดแทนและข้อควรพิจารณา
9. คำแนะนำเชิงปฏิบัติ
10. แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน

น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว ต้องขอใบอนุญาตเฉพาะทาง

น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้วจากยานพาหนะหรือเครื่องจักรอุตสาหกรรมจัดเป็นวัตถุอันตรายหรือของเสียที่ต้องควบคุมเป็นพิเศษ

เนื่องจากมีสารปนเปื้อนที่อาจเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมหากจัดการไม่ถูกวิธี ธุรกิจที่รับซื้อน้ำมันใช้แล้วจากอู่ซ่อมรถ โรงงาน

หรือสถานีบริการน้ำมัน เพื่อนำไปกลั่นแยกหรือแปรรูปเป็นน้ำมันเตาทดแทน จึงต้องขอใบอนุญาตประกอบกิจการที่เกี่ยวข้องกับการรวบรวม ขนส่ง หรือแปรรูปของเสียอันตรายจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม

ตามประเภทกิจกรรมที่ทำจริง

ผู้ประกอบการที่เพียงรับซื้อแล้วขายต่อให้โรงกลั่นโดยไม่มีการแปรรูปเองก็ยังต้องตรวจสอบว่าเข้าข่ายต้องขอใบอนุญาตรวบรวมของเสียอันตรายหรือไม่

เพราะกฎหมายควบคุมตั้งแต่ขั้นตอนการเก็บรวบรวม ไม่ใช่เฉพาะขั้นตอนแปรรูปเท่านั้น

ยางรถยนต์เก่า ไม่ใช่วัตถุอันตรายแต่ต้องคุมสต๊อกให้ดี

ยางรถยนต์เก่าที่รับซื้อมาเพื่อนำไปรีไซเคิลเป็นยางแท่ง (Rubber Crumb) ผลิตพลังงานทดแทน หรือขายต่อให้โรงงานที่นำไปเป็นเชื้อเพลิงทดแทนถ่านหิน (Tire-Derived Fuel)

โดยทั่วไปไม่จัดเป็นวัตถุอันตราย

แต่หากมีการจัดเก็บในปริมาณมากอาจต้องปฏิบัติตามกฎหมายผังเมืองและกฎหมายควบคุมอาคารเรื่องพื้นที่จัดเก็บวัสดุติดไฟง่าย

เนื่องจากยางเก่าเป็นวัสดุที่เสี่ยงต่อการเกิดเพลิงไหม้รุนแรงหากสะสมจำนวนมาก

ธุรกิจกลุ่มนี้ควรจัดทำระบบคุมสต๊อกยางที่รับซื้อเข้าและขายออกอย่างละเอียด ทั้งจำนวนเส้น น้ำหนัก และแหล่งที่มา

เพื่อใช้เป็นหลักฐานประกอบการบันทึกบัญชีและป้องกันข้อสงสัยเรื่องแหล่งที่มาของยางที่รับซื้อ

การบันทึกบัญชีรายรับซื้อและรายได้ขายต่อ

ธุรกิจรับซื้อน้ำมันใช้แล้วหรือยางเก่ามักซื้อจากบุคคลทั่วไปหรือร้านค้าย่อยที่ไม่มีใบกำกับภาษี ทำให้ต้องใช้ใบรับซื้อหรือใบสำคัญจ่ายที่จัดทำขึ้นเองเป็นหลักฐานทางบัญชีแทน

ใบรับซื้อนี้ควรระบุชื่อ-ที่อยู่ผู้ขาย เลขบัตรประชาชน ปริมาณ

และราคาที่ตกลงซื้อขายให้ครบถ้วน เพื่อใช้เป็นต้นทุนขายที่พิสูจน์ได้เมื่อถูกตรวจสอบภาษี หากไม่มีเอกสารรองรับการซื้อที่ชัดเจน กรมสรรพากรอาจไม่ยอมรับเป็นค่าใช้จ่ายทางภาษี

ทำให้กิจการต้องเสียภาษีจากกำไรที่สูงเกินจริงเพราะขาดหลักฐานต้นทุน

ภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีเงินได้นิติบุคคล

รายได้จากการขายน้ำมันที่ผ่านการกลั่นแยกหรือแปรรูป และรายได้จากการขายยางแท่งหรือยางเก่าที่คัดแยกแล้ว

ถือเป็นรายได้จากการขายสินค้าที่ต้องนำมารวมคำนวณเกณฑ์การจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม หากรายได้รวมของกิจการเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปีต้องจด VAT

และออกใบกำกับภาษีให้ถูกต้อง ควรตรวจสอบอัตรา VAT ปัจจุบันกับกรมสรรพากรก่อนคำนวณราคาขาย ส่วนภาษีเงินได้นิติบุคคล กิจการที่เข้าเงื่อนไข SME คือทุนจดทะเบียนชำระแล้วไม่เกิน 5

ล้านบาทและรายได้ไม่เกิน 30 ล้านบาทต่อปี

จะได้รับสิทธิภาษีแบบขั้นบันไดตามเกณฑ์ทั่วไป โดยกำไรสุทธิ 0-300,000 บาทแรกได้รับยกเว้น ส่วนที่เกินจะเสียในอัตราที่สูงขึ้นตามขั้น

ซึ่งควรตรวจสอบตัวเลขล่าสุดกับผู้เชี่ยวชาญด้านภาษีทุกปี

ตัวอย่างการคำนวณกำไรธุรกิจรับซื้อยางเก่าไปรีไซเคิล

รายการ	จำนวน/ปริมาณ	มูลค่า (บาท)
รับซื้อยางเก่าจากอู่และร้านยาง	20,000 เส้นต่อเดือน	ต้นทุนซื้อ 600,000
ค่าขนส่งและคัดแยก	-	150,000
ขายยางแท่งให้โรงงานปลายทาง	-	รายได้ 1,100,000

จากตัวอย่างนี้ กิจการมีกำไรขั้นต้นประมาณ 350,000 บาทต่อเดือนก่อนหักค่าใช้จ่ายดำเนินงานอื่น เช่น ค่าเช่าที่จัดเก็บและค่าแรงงาน

หากไม่มีใบรับซื้อที่ระบุแหล่งที่มาของยางแต่ละล็อตอย่างครบถ้วน

กรมสรรพากรอาจตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับต้นทุนที่นำมาหักและอาจปรับปรุงกำไรสุทธิให้สูงขึ้น ซึ่งจะกระทบต่อภาษีเงินได้นิติบุคคลที่ต้องจ่ายเพิ่ม

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• รับซื้อน้ำมันใช้แล้วโดยไม่ตรวจสอบว่าต้องขอใบอนุญาตรวบรวมของเสียอันตรายหรือไม่
• ไม่จัดทำใบรับซื้อที่ระบุแหล่งที่มาชัดเจน ทำให้ต้นทุนที่นำมาหักภาษีถูกตั้งข้อสงสัย
• จัดเก็บยางเก่าปริมาณมากโดยไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัย
• ไม่คุมสต๊อกน้ำมันหรือยางที่รับเข้าและขายออกให้ตรงกัน ทำให้ตรวจสอบย้อนหลังยากเมื่อมีข้อสงสัยเรื่องปริมาณ
• ไม่แยกบัญชีระหว่างธุรกิจน้ำมันใช้แล้วกับธุรกิจยางเก่า ทั้งที่มีความเสี่ยงด้านกฎหมายและต้นทุนที่ต่างกันมาก

การขนส่งและความเสี่ยงระหว่างทางที่ต้องวางแผนล่วงหน้า

การขนส่งน้ำมันใช้แล้วจากจุดรับซื้อหลายแห่งมารวมที่โรงงานหรือคลังสินค้าหลักมีความเสี่ยงเรื่องการรั่วไหลระหว่างทาง

จึงควรใช้ภาชนะบรรจุที่ได้มาตรฐานและมีเอกสารกำกับการขนส่งที่ระบุปริมาณต้นทางและปลายทางให้ตรงกัน

หากปริมาณที่ส่งออกจากจุดรับซื้อกับปริมาณที่รับเข้าที่คลังหลักไม่ตรงกัน อาจเกิดจากการรั่วไหลจริงหรือการบันทึกที่ผิดพลาด

ซึ่งควรมีขั้นตอนตรวจสอบส่วนต่างนี้ทุกรอบการขนส่งเพื่อป้องกันปัญหาการสูญหายของวัตถุดิบที่ส่งผลกระทบต่อต้นทุนและกำไรของกิจการ ส่วนการขนส่งยางเก่าแม้มีความเสี่ยงน้อยกว่า

แต่ก็ควรมีการชั่งน้ำหนักหรือนับจำนวนทั้งต้นทางและปลายทางเช่นกัน

เพื่อยืนยันว่าไม่มีการสูญหายระหว่างทางที่กระทบต่อบัญชีสต๊อก

โอกาสขยายธุรกิจสู่ผู้ผลิตพลังงานทดแทนและข้อควรพิจารณา

ธุรกิจที่มีปริมาณน้ำมันใช้แล้วหรือยางเก่าสะสมมากพอ อาจพิจารณาต่อยอดไปสู่การผลิตพลังงานทดแทน เช่น การกลั่นน้ำมันเตาทดแทนคุณภาพสูงขึ้น

หรือการผลิตเชื้อเพลิงจากยางรถยนต์เพื่อขายให้โรงงานปูนซีเมนต์ใช้ทดแทนถ่านหิน

การขยายธุรกิจลักษณะนี้มักต้องขอใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานเพิ่มเติมตามกระบวนการผลิตใหม่ และอาจเข้าเงื่อนไขได้รับการส่งเสริมจาก BOI ในหมวดพลังงานทดแทนหรือการจัดการของเสีย

ผู้ประกอบการที่มีแผนขยายธุรกิจในทิศทางนี้ควรปรึกษาทั้งผู้เชี่ยวชาญด้านใบอนุญาตโรงงานและที่ปรึกษาด้านภาษีตั้งแต่ขั้นวางแผน

เพื่อออกแบบโครงสร้างการลงทุนและบัญชีให้รองรับการเติบโตได้อย่างถูกต้องตั้งแต่ต้น

คำแนะนำเชิงปฏิบัติ

ธุรกิจรับซื้อน้ำมันใช้แล้วและยางรถยนต์เก่าไปรีไซเคิลควรตรวจสอบว่ากิจกรรมของตนต้องขอใบอนุญาตประเภทใดจากกรมโรงงานอุตสาหกรรมก่อนเริ่มดำเนินการ

จัดทำใบรับซื้อที่ระบุแหล่งที่มาและปริมาณให้ครบถ้วนเพื่อใช้เป็นหลักฐานต้นทุน

คุมสต๊อกวัตถุดิบรับเข้าและขายออกอย่างสม่ำเสมอ ตรวจสอบส่วนต่างปริมาณระหว่างต้นทางและปลายทางทุกรอบขนส่ง และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านภาษีเรื่อง VAT และภาษีเงินได้นิติบุคคลที่เกี่ยวข้อง

เพื่อให้ธุรกิจดำเนินการถูกต้องและลดความเสี่ยงจากการตรวจสอบทั้งด้านสิ่งแวดล้อมและภาษี

แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน

• กรมสรรพากร
• กรมพัฒนาธุรกิจการค้า (DBD)

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

รับซื้อน้ำมันใช้แล้วต้องขอใบอนุญาตอะไร

ต้องตรวจสอบกับกรมโรงงานอุตสาหกรรมว่ากิจกรรมรวบรวม ขนส่ง หรือแปรรูปน้ำมันใช้แล้วเข้าข่ายต้องขอใบอนุญาตเกี่ยวกับของเสียอันตรายประเภทใด

เนื่องจากน้ำมันใช้แล้วมีสารปนเปื้อนที่ต้องควบคุมเป็นพิเศษ

ยางรถยนต์เก่าเป็นวัตถุอันตรายหรือไม่

โดยทั่วไปไม่จัดเป็นวัตถุอันตราย แต่การจัดเก็บปริมาณมากต้องระวังเรื่องความปลอดภัยจากอัคคีภัยและอาจต้องปฏิบัติตามกฎหมายผังเมืองเกี่ยวกับพื้นที่จัดเก็บวัสดุติดไฟง่าย

ซื้อของจากบุคคลทั่วไปที่ไม่มีใบกำกับภาษี จะหักเป็นต้นทุนได้ไหม

ได้ หากมีใบรับซื้อที่จัดทำขึ้นเองระบุชื่อ ที่อยู่ เลขบัตรประชาชนผู้ขาย ปริมาณ และราคาที่ตกลงซื้อขายครบถ้วน เพื่อใช้เป็นหลักฐานประกอบการหักต้นทุนทางภาษี

ธุรกิจรับซื้อน้ำมัน/ยางเก่าไปรีไซเคิลต้องจด VAT เมื่อไร

เมื่อรายได้รวมของกิจการเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องยื่นจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและออกใบกำกับภาษีให้ถูกต้องเมื่อขายวัตถุดิบรีไซเคิล

หากไม่มีเอกสารรองรับการรับซื้อจะเกิดปัญหาอะไร

กรมสรรพากรอาจไม่ยอมรับเป็นค่าใช้จ่ายทางภาษี ทำให้กิจการต้องเสียภาษีจากกำไรที่สูงเกินจริงเพราะขาดหลักฐานต้นทุนที่พิสูจน์ได้

ธุรกิจ SME กลุ่มนี้ได้สิทธิ์ภาษีนิติบุคคลพิเศษไหม

หากเข้าเงื่อนไขทุนจดทะเบียนชำระแล้วไม่เกิน 5 ล้านบาทและรายได้ไม่เกิน 30 ล้านบาทต่อปี จะได้รับอัตราภาษีแบบขั้นบันไดตามเกณฑ์ทั่วไป ควรตรวจสอบตัวเลขล่าสุดกับผู้เชี่ยวชาญ

ควรคุมสต๊อกน้ำมันหรือยางเก่าอย่างไรให้ตรวจสอบได้

ควรบันทึกปริมาณที่รับเข้าและขายออกทุกรอบ พร้อมระบุแหล่งที่มา เพื่อให้ตรวจสอบย้อนหลังได้ง่ายเมื่อมีข้อสงสัยเรื่องปริมาณหรือแหล่งที่มา

เมื่อระบบเอกสารและรายงานเริ่มตามการเติบโตของธุรกิจไม่ทัน นั่นอาจเป็นสัญญาณว่าควรให้ผู้เชี่ยวชาญเข้ามาช่วยตรวจบัญชี ภาษี และสภาพคล่องเพื่อดูจุดที่ควรวางระบบเพิ่มเติม