ถ้าจะส่งสินค้าไปขายในสหภาพยุโรป คำถามแรกที่ต้องตอบให้ได้คือสินค้าของคุณเข้าข่ายต้องติดเครื่องหมาย CE หรือต้องผ่านการตรวจสอบสารเคมีตามระเบียบ REACH หรือไม่ เพราะถ้าไม่ปฏิบัติตาม
สินค้าอาจถูกกักที่ด่านศุลกากรยุโรปทันที
และบทความนี้จะพาไปดูทั้งฝั่งมาตรฐานสินค้าและฝั่งภาษีที่ SME ไทยต้องเตรียมให้พร้อมก่อนส่งออกจริง
การส่งออกสินค้าไปยังสหภาพยุโรป (EU) ไม่ใช่แค่เรื่องของคุณภาพสินค้าหรือราคาที่แข่งขันได้เท่านั้น แต่ยังมีเรื่อง มาตรฐานบังคับ ที่ผู้ประกอบการไทยจำเป็นต้องรู้ก่อนส่งของออกไปจริง
เพราะหากสินค้าที่ส่งไปไม่ผ่านเกณฑ์
อาจถูกด่านศุลกากรยุโรปกักสินค้า ตีกลับ หรือแม้แต่ถูกปรับ ทำให้เสียทั้งเงินและเวลา ในบทความนี้จะอธิบายสองมาตรฐานหลักที่ผู้ส่งออกต้องรู้จัก คือ CE Marking และ ระเบียบ REACH
พร้อมทั้งเชื่อมโยงไปถึงเรื่องภาษีและเอกสารที่ฝ่ายบัญชีของบริษัทต้องเตรียมควบคู่กันไป
สารบัญบทความ
CE Marking คืออะไร ทำไมสินค้าบางชนิดต้องมี
CE Marking (Conformité Européenne) คือเครื่องหมายที่แสดงว่าสินค้าผ่านเกณฑ์ด้านความปลอดภัย สุขภาพ และสิ่งแวดล้อมตามกฎหมายของสหภาพยุโรป ไม่ใช่เครื่องหมายรับรองคุณภาพทั่วไป
แต่เป็นเงื่อนไขทางกฎหมายที่บังคับสำหรับสินค้าบางกลุ่มก่อนจะวางขายในตลาด EU ได้ เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า ของเล่นเด็ก เครื่องจักรอุตสาหกรรม อุปกรณ์ทางการแพทย์
และอุปกรณ์ป้องกันภัยส่วนบุคคล (PPE) หากสินค้าของคุณอยู่ในกลุ่มที่กฎหมายกำหนด
แต่ไม่มีเครื่องหมาย CE ติดอยู่ สินค้านั้นจะไม่สามารถนำเข้าและวางจำหน่ายในประเทศสมาชิก EU ได้เลย ไม่ว่าจะเป็นการขายผ่านหน้าร้านหรือผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซข้ามพรมแดนก็ตาม
ขั้นตอนหลักในการขอเครื่องหมาย CE
- ตรวจสอบว่าสินค้าของคุณอยู่ในกลุ่มที่กฎหมาย EU (Directive หรือ Regulation ที่เกี่ยวข้อง) บังคับให้ต้องมี CE Marking หรือไม่
- ระบุมาตรฐานเทคนิค (Harmonised Standard) ที่เกี่ยวข้องกับสินค้าประเภทนั้น เช่น มาตรฐานความปลอดภัยไฟฟ้า หรือมาตรฐานเครื่องจักร
- ทำการทดสอบสินค้าโดยห้องแล็บที่ได้รับการรับรอง (Notified Body) ในบางกรณีสินค้าความเสี่ยงต่ำอาจประเมินตนเองได้ (Self-Declaration) แต่ควรตรวจสอบเงื่อนไขให้ชัดเจนก่อน
- จัดทำเอกสารทางเทคนิค (Technical File) และ Declaration of Conformity เก็บไว้เป็นหลักฐาน
- ติดเครื่องหมาย CE บนตัวสินค้าหรือบรรจุภัณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนด
ระเบียบ REACH คืออะไร เกี่ยวข้องกับสินค้าแบบไหน
REACH ย่อมาจาก Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals เป็นระเบียบของสหภาพยุโรปที่ควบคุมการใช้สารเคมีในสินค้าทุกประเภทที่จำหน่ายใน EU
ไม่ใช่เฉพาะสารเคมีที่ขายเป็นวัตถุดิบเท่านั้น
แต่รวมถึงสารเคมีที่ผสมอยู่ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป เช่น เสื้อผ้า เครื่องสำอาง เฟอร์นิเจอร์ ของเล่น เครื่องใช้ไฟฟ้า และบรรจุภัณฑ์ต่างๆ หากสินค้ามีสารเคมีที่อยู่ในบัญชี SVHC
(Substances of Very High Concern) เกินเกณฑ์ที่กำหนด ผู้นำเข้าใน EU
มีหน้าที่ต้องแจ้งข้อมูลและอาจถูกจำกัดการนำเข้า ผู้ส่งออกไทยจึงควรขอ Certificate of Analysis หรือรายงานผลทดสอบสารเคมีจากซัพพลายเออร์วัตถุดิบของตนเองไว้ล่วงหน้า
เพื่อยืนยันว่าสินค้าปลอดสารต้องห้ามตามบัญชี SVHC
สินค้าที่มักถูกตรวจสอบเข้มงวดภายใต้ REACH
- สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มที่ผ่านกระบวนการย้อมสีหรือเคลือบสารกันน้ำ
- เครื่องประดับและอุปกรณ์ที่มีส่วนผสมของโลหะหนัก เช่น ตะกั่ว แคดเมียม
- ของเล่นเด็กและผลิตภัณฑ์ที่สัมผัสผิวหนังโดยตรง
- เฟอร์นิเจอร์ไม้อัดหรือพลาสติกที่มีสารระเหย (VOC)
ผลกระทบต่อบัญชีและภาษีเมื่อส่งออกไปยุโรป
นอกจากเรื่องมาตรฐานสินค้าแล้ว ฝ่ายบัญชีของกิจการต้องเตรียมเอกสารประกอบการส่งออกให้ครบถ้วน เพราะการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศเข้าเงื่อนไข ภาษีมูลค่าเพิ่มอัตราร้อยละ 0
ตามประมวลรัษฎากร แต่ต้องมีหลักฐานยืนยันการส่งออกจริง เช่น ใบขนสินค้าขาออก
(Export Declaration) ใบตราส่งสินค้า (Bill of Lading หรือ Air Waybill) และหลักฐานการชำระเงินจากผู้ซื้อต่างประเทศ หากเอกสารไม่ครบถ้วน กรมสรรพากรอาจไม่ยอมรับสิทธิ VAT 0%
และประเมินภาษีเพิ่มเติมภายหลังได้
นอกจากนี้ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการขอ CE Marking และการทดสอบ REACH เช่น ค่าธรรมเนียมห้องแล็บ ค่าที่ปรึกษาด้านมาตรฐาน
ถือเป็นรายจ่ายทางภาษีที่สามารถนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายของกิจการได้ตามหลักเกณฑ์ทั่วไป
หากมีใบเสร็จรับเงินหรือใบกำกับภาษีที่ถูกต้องครบถ้วน
เอกสารที่ฝ่ายบัญชีควรจัดเก็บคู่กับการขอมาตรฐาน CE และ REACH
| รายการเอกสาร | วัตถุประสงค์ |
|---|---|
| ใบรับรอง Declaration of Conformity (CE) | ยืนยันสินค้าผ่านมาตรฐานตามกฎหมาย EU |
| รายงานผลทดสอบสารเคมี (REACH Test Report) | ยืนยันไม่มีสาร SVHC เกินเกณฑ์ |
| ใบขนสินค้าขาออกและใบตราส่งสินค้า | ใช้ประกอบสิทธิ VAT 0% สำหรับการส่งออก |
| ใบเสร็จ/ใบกำกับภาษีค่าทดสอบและที่ปรึกษา | ใช้เป็นหลักฐานรายจ่ายทางภาษีของกิจการ |
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของ SME ไทยเมื่อส่งออกไป EU
- คิดว่าสินค้าตนไม่เข้าข่ายต้องมี CE ทั้งที่จริงแล้วสินค้าประเภทเดียวกันจากผู้ผลิตต่างรายอาจมีส่วนประกอบต่างกันจนต้องขอ CE คนละแบบ ควรตรวจสอบกับที่ปรึกษาด้านมาตรฐานหรือหน่วยงานรับรองโดยตรงทุกครั้งก่อนส่งออกล็อตแรก
- ใช้วัตถุดิบจากซัพพลายเออร์หลายเจ้าโดยไม่ขอผลทดสอบสารเคมีใหม่ทุกครั้ง เพราะสูตรหรือแหล่งวัตถุดิบเปลี่ยนอาจทำให้ผลตรวจ REACH เดิมใช้ไม่ได้แล้ว
- ไม่เก็บเอกสารส่งออกให้ครบ ทำให้ตอนขอใช้สิทธิ VAT 0% ถูกกรมสรรพากรปฏิเสธ หรือถูกเรียกเก็บภาษีย้อนหลังพร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่ม
- มองข้ามค่าใช้จ่ายด้านมาตรฐานว่าเป็นต้นทุนจม ทั้งที่จริงสามารถนำมาบันทึกเป็นรายจ่ายทางภาษีได้หากมีเอกสารถูกต้อง
ตัวอย่างสถานการณ์จริง
สมมติบริษัท SME ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กในไทยต้องการส่งออกไปขายในเยอรมนี สินค้าประเภทนี้เข้าข่ายต้องมีเครื่องหมาย CE ตาม Low Voltage Directive และต้องผ่านการทดสอบ REACH
เนื่องจากมีสายไฟหุ้มพลาสติก
บริษัทจึงต้องจ่ายค่าทดสอบในห้องแล็บที่ได้รับการรับรองประมาณหลักหมื่นถึงหลักแสนบาทต่อรุ่นสินค้า ขึ้นอยู่กับความซับซ้อน
ค่าใช้จ่ายนี้สามารถนำมาบันทึกเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของกิจการได้ตามปกติ และเมื่อส่งออกสินค้าสำเร็จ
บริษัทต้องเก็บใบขนสินค้าขาออกและหลักฐานการรับชำระเงินจากลูกค้าเยอรมันไว้ประกอบการยื่นภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ทุกเดือนที่มีการส่งออกจริง
คำแนะนำเชิงปฏิบัติก่อนส่งออกไปยุโรป
ก่อนตัดสินใจส่งออกสินค้าไปยุโรปครั้งแรก ผู้ประกอบการควรทำตามลำดับนี้ ขั้นแรกตรวจสอบว่าสินค้าของตนอยู่ในกลุ่มที่ต้องมี CE Marking
หรือไม่โดยปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านมาตรฐานหรือหน่วยงานรับรองที่มีประสบการณ์ตรงกับสินค้านั้น
ขั้นที่สองให้ตรวจสอบวัตถุดิบทุกชิ้นส่วนว่ามีสารเคมีที่เข้าข่าย REACH หรือไม่ โดยขอเอกสารรับรองจากซัพพลายเออร์ล่วงหน้า
ขั้นที่สามให้ประสานงานกับฝ่ายบัญชีหรือสำนักงานบัญชีที่ปรึกษาเพื่อเตรียมเอกสารส่งออกให้ครบตั้งแต่ต้น เพื่อใช้สิทธิ VAT 0%
ได้ถูกต้อง และสุดท้ายควรวางแผนงบประมาณสำหรับค่าใช้จ่ายด้านมาตรฐานล่วงหน้า เพราะเป็นต้นทุนที่จำเป็นสำหรับการเข้าตลาด EU อย่างถูกต้องตามกฎหมาย
แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
สินค้าทุกชนิดที่ส่งไปยุโรปต้องมีเครื่องหมาย CE หรือไม่
ไม่ใช่ทุกชนิด CE Marking บังคับเฉพาะสินค้าที่กฎหมาย EU กำหนดไว้ในกลุ่มความเสี่ยง เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องจักร ของเล่น และอุปกรณ์การแพทย์
ผู้ส่งออกควรตรวจสอบประเภทสินค้าของตนกับผู้เชี่ยวชาญก่อนส่งออกจริง
ถ้าสินค้าไม่มี CE Marking แต่ยังส่งออกไปแล้ว จะเกิดอะไรขึ้น
สินค้าอาจถูกด่านศุลกากรของประเทศปลายทางในสหภาพยุโรปกักไว้ ไม่อนุญาตให้นำเข้า หรือถูกตีกลับ และในบางกรณีผู้นำเข้าปลายทางอาจถูกปรับตามกฎหมายท้องถิ่นด้วย
REACH ต่างจาก CE Marking อย่างไร
CE Marking เน้นความปลอดภัยโดยรวมของสินค้าตามการออกแบบและการใช้งาน ส่วน REACH เน้นเฉพาะเรื่องสารเคมีที่ผสมอยู่ในสินค้าว่าปลอดภัยต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อมหรือไม่
สินค้าบางชนิดอาจต้องผ่านทั้งสองมาตรฐานพร้อมกัน
ค่าใช้จ่ายในการทดสอบ CE และ REACH นำมาหักภาษีได้หรือไม่
โดยหลักการทั่วไปค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินธุรกิจ เช่น ค่าทดสอบมาตรฐานและค่าที่ปรึกษา สามารถนำมาบันทึกเป็นรายจ่ายทางภาษีได้หากมีใบเสร็จหรือใบกำกับภาษีที่ถูกต้องครบถ้วน
ควรตรวจสอบกับผู้เชี่ยวชาญด้านภาษีเพื่อความชัดเจนในแต่ละกรณี
การส่งออกไปยุโรปได้สิทธิภาษีมูลค่าเพิ่มอัตราร้อยละ 0 จริงหรือไม่
การส่งออกสินค้าจากไทยไปต่างประเทศเข้าเงื่อนไขภาษีมูลค่าเพิ่มอัตราร้อยละ 0 ตามประมวลรัษฎากร แต่ต้องมีเอกสารยืนยันการส่งออกจริงครบถ้วน เช่น
ใบขนสินค้าขาออกและหลักฐานการรับชำระเงิน ควรตรวจสอบเงื่อนไขล่าสุดกับกรมสรรพากรหรือผู้เชี่ยวชาญ
ต้องขอเครื่องหมาย CE ทุกครั้งที่เปลี่ยนรุ่นสินค้าหรือไม่
โดยทั่วไปหากมีการเปลี่ยนแปลงการออกแบบ วัสดุ หรือฟังก์ชันการทำงานที่กระทบต่อความปลอดภัย ผู้ผลิตควรประเมินใหม่และอาจต้องขอเอกสารรับรองใหม่
ควรปรึกษาหน่วยงานรับรองมาตรฐานเพื่อความชัดเจนในแต่ละกรณี
SME ที่เพิ่งเริ่มส่งออกควรเริ่มต้นอย่างไร
ควรเริ่มจากตรวจสอบประเภทสินค้าว่าต้องมีมาตรฐานอะไรบ้าง ปรึกษาห้องแล็บหรือที่ปรึกษามาตรฐานที่มีประสบการณ์ตรง
พร้อมประสานงานกับฝ่ายบัญชีเพื่อเตรียมเอกสารภาษีส่งออกให้ครบตั้งแต่ล็อตแรก จะช่วยลดความเสี่ยงถูกกักสินค้าหรือถูกประเมินภาษีย้อนหลัง
เมื่อเริ่มมีธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับหลายประเภทภาษีพร้อมกัน การวางแผนภาษีอย่างเป็นระบบ จะช่วยให้ธุรกิจตัดสินใจได้อย่างมั่นใจมากขึ้น