ตั้งผังบัญชี (Chart of Accounts) สำหรับ SME ไทย

ผังบัญชี (Chart of Accounts) คือกระดูกสันหลังของระบบบัญชีทุกธุรกิจ — หากออกแบบดีตั้งแต่ต้น จะทำให้จัดทำงบการเงินและยื่นภาษีได้ถูกต้องโดยไม่ต้องปรับแก้ย้อนหลัง

สารบัญบทความ

ผังบัญชีคืออะไร และทำไม SME ต้องให้ความสำคัญ
โครงสร้างมาตรฐาน 5 หมวดบัญชีสำหรับ SME ไทย
ตัวอย่างผังบัญชีพร้อมรหัสสำหรับ SME ทั่วไป
บัญชีที่ต้องตั้งแยกเพื่อรองรับภาษีสรรพากร
หลักการออกแบบผังบัญชีที่ดีสำหรับ SME
ความเชื่อมโยงระหว่างผังบัญชีกับการวางแผนภาษี
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีหลีกเลี่ยง
แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน
ตารางนำบทความไปใช้

ผังบัญชีคืออะไร และทำไม SME ต้องให้ความสำคัญ

ผังบัญชี (Chart of Accounts หรือ CoA) คือรายการบัญชีทุกประเภทที่ธุรกิจใช้บันทึกรายการทางการเงิน โดยแต่ละบัญชีจะมี รหัสบัญชี (Account Code) และ ชื่อบัญชี กำกับไว้

ผังบัญชีที่ดีทำหน้าที่เป็น "แผนที่" ให้นักบัญชีบันทึกข้อมูลได้ถูกหมวด

ทีมบริหารอ่านรายงานได้เข้าใจ และสรรพากรตรวจสอบได้ง่าย

สำหรับ SME ไทย ผังบัญชีที่ออกแบบมาอย่างรอบคอบจะช่วยให้ธุรกิจ:

จัดทำ งบการเงิน (งบแสดงฐานะการเงิน งบกำไรขาดทุน) ได้ถูกต้องตามมาตรฐานรายงานทางการเงินสำหรับกิจการที่ไม่มีส่วนได้เสียสาธารณะ (TFRS for NPAEs) ซึ่งกิจการขนาดเล็กส่วนใหญ่ในไทยใช้เป็นกรอบอ้างอิง
สนับสนุนการคำนวณ ภาษีเงินได้นิติบุคคล (CIT) ได้อย่างแม่นยำ โดยไม่ต้องเสียเวลาจัดหมวดรายการใหม่ปลายปี
รองรับการยื่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) รายเดือน และการจัดทำรายงานภาษีซื้อ-ภาษีขายได้ง่าย
ป้อนข้อมูลให้ระบบ ภาษีหัก ณ ที่จ่าย (ภ.ง.ด.) ได้ตรงกับประเภทรายได้ที่ถูกหัก
ส่งงบการเงินต่อ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า (DBD) ได้ทันกำหนด

ปัญหาที่พบบ่อยในธุรกิจ SME คือการสร้างผังบัญชีแบบ "ทำไปเรื่อยๆ" เพิ่มบัญชีใหม่เมื่อมีรายการที่ไม่รู้จะลงตรงไหน จนท้ายปีผังบัญชีมีบัญชีซ้ำซ้อน ชื่อไม่สอดคล้องกัน

และยากต่อการออกรายงาน

การวางโครงสร้างให้ถูกต้องตั้งแต่แรกจึงประหยัดเวลาและต้นทุนในระยะยาว

โครงสร้างมาตรฐาน 5 หมวดบัญชีสำหรับ SME ไทย

ผังบัญชีของธุรกิจทุกประเภทสามารถจัดได้เป็น 5 หมวดหลักตามสมการบัญชี (Accounting Equation) ดังนี้

หมวด 1 — สินทรัพย์ (Assets): ทรัพยากรทางเศรษฐกิจที่กิจการมีอยู่หรือควบคุม เช่น เงินสด ลูกหนี้ สินค้าคงเหลือ ที่ดินอาคารอุปกรณ์
หมวด 2 — หนี้สิน (Liabilities): ภาระผูกพันที่กิจการต้องชำระในอนาคต เช่น เจ้าหนี้การค้า เงินกู้ยืม ภาษีค้างจ่าย
หมวด 3 — ส่วนของเจ้าของ (Equity): ส่วนที่เหลือหลังหักหนี้สินออกจากสินทรัพย์ ได้แก่ ทุนจดทะเบียน กำไรสะสม
หมวด 4 — รายได้ (Revenue / Income): รายรับจากกิจกรรมหลักและกิจกรรมอื่นๆ เช่น รายได้จากการขาย รายได้ค่าบริการ ดอกเบี้ยรับ
หมวด 5 — ค่าใช้จ่าย (Expenses): ต้นทุนและค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นเพื่อสร้างรายได้ เช่น ต้นทุนสินค้า เงินเดือน ค่าเช่า ค่าโฆษณา

โครงสร้าง 5 หมวดนี้สอดคล้องกับรูปแบบงบการเงินตาม TFRS for NPAEs และเป็นโครงสร้างที่ผู้ตรวจสอบบัญชีและเจ้าหน้าที่สรรพากรคุ้นเคย การออกนอกกรอบนี้โดยไม่จำเป็นมักทำให้เกิดความสับสน

ตัวอย่างผังบัญชีพร้อมรหัสสำหรับ SME ทั่วไป

รหัสบัญชีที่นิยมใช้ใน SME ไทยจะกำหนดหลักแรกตรงกับหมวด (1–5) และหลักถัดไปแสดงประเภทย่อย ตัวอย่างด้านล่างใช้ระบบ 4 หลัก ซึ่งเพียงพอสำหรับกิจการขนาดเล็กถึงกลาง

หมวด 1 สินทรัพย์

1100 — เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด (เงินสดในมือ บัญชีธนาคารออมทรัพย์/กระแสรายวัน)
1200 — ลูกหนี้การค้า (รายได้ที่ขายแล้วแต่ยังไม่รับเงิน — สำคัญสำหรับกิจการที่ให้เครดิต)
1210 — ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ (บัญชีปรับมูลค่าลูกหนี้ที่มีความเสี่ยงไม่ได้รับชำระ)
1300 — สินค้าคงเหลือ (สินค้าสำเร็จรูป วัตถุดิบ งานระหว่างทำ)
1400 — สินทรัพย์หมุนเวียนอื่น (ภาษีซื้อรอขอคืน VAT ค่าใช้จ่ายล่วงหน้า)
1500 — ที่ดิน อาคาร และอุปกรณ์ — มูลค่าต้นทุน
1510 — ค่าเสื่อมราคาสะสม (บัญชีปรับมูลค่าสินทรัพย์ถาวร)
1600 — สินทรัพย์ไม่มีตัวตน (โปรแกรมคอมพิวเตอร์ ลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า)

หมวด 2 หนี้สิน

2100 — เจ้าหนี้การค้า (ซื้อสินค้า/บริการมาแล้วแต่ยังไม่จ่ายเงิน)
2200 — ภาษีมูลค่าเพิ่มค้างจ่าย (VAT ที่เก็บจากลูกค้าแล้วรอนำส่งสรรพากร)
2210 — ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายค้างนำส่ง (เงินที่หักไว้จากผู้รับและต้องนำส่งด้วยแบบ ภ.ง.ด. ภายในกำหนด)
2220 — ภาษีเงินได้นิติบุคคลค้างจ่าย
2300 — เงินกู้ยืมระยะสั้น (วงเงิน OD สินเชื่อหมุนเวียน)
2400 — เงินกู้ยืมระยะยาว (ส่วนที่ครบกำหนดชำระเกิน 12 เดือน)
2500 — เงินประกันสังคมค้างนำส่ง
2600 — หนี้สินหมุนเวียนอื่น (รายได้รับล่วงหน้า ค่าใช้จ่ายค้างจ่าย)

หมวด 3 ส่วนของเจ้าของ

3100 — ทุนจดทะเบียน (ทุนที่ชำระแล้ว ตามหนังสือบริคณห์สนธิ)
3200 — กำไรสะสม (กำไรสุทธิสะสมของกิจการ)
3300 — กำไร (ขาดทุน) สุทธิประจำปี (โอนจากงบกำไรขาดทุนสิ้นงวด)

หมวด 4 รายได้

4100 — รายได้จากการขายสินค้า
4200 — รายได้จากการให้บริการ
4300 — รายได้อื่น (ดอกเบี้ยรับ กำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน รายได้ที่ไม่ได้มาจากการดำเนินงานหลัก)
4400 — ส่วนลดรับ (ส่วนลดที่ได้รับจากเจ้าหนี้)

หมวด 5 ค่าใช้จ่าย

5100 — ต้นทุนสินค้าขาย / ต้นทุนบริการ (Cost of Goods Sold / Cost of Service)
5200 — เงินเดือนและค่าแรง
5210 — ประกันสังคม — ส่วนนายจ้าง
5300 — ค่าเช่า
5400 — ค่าสาธารณูปโภค (ไฟฟ้า น้ำประปา อินเทอร์เน็ต)
5500 — ค่าโฆษณาและการตลาด
5600 — ค่าเสื่อมราคาและค่าตัดจำหน่าย
5700 — ดอกเบี้ยจ่าย
5800 — ค่าใช้จ่ายในการบริหาร (ค่าธรรมเนียม ค่าที่ปรึกษา ค่าอบรม)
5900 — ภาษีเงินได้นิติบุคคล (บันทึกแยกต่างหากจากค่าใช้จ่ายอื่น)

ตัวอย่างนี้ใช้ระบบ 4 หลัก กิจการที่มีรายการซับซ้อนกว่าอาจขยายเป็น 5–6 หลักได้ เช่น 5200-01 สำหรับเงินเดือนฝ่ายขาย และ 5200-02 สำหรับเงินเดือนฝ่ายผลิต

ทั้งนี้ควรออกแบบให้สอดคล้องกับความต้องการรายงานจริงของธุรกิจ

ไม่ใช่เพิ่มบัญชีโดยไม่มีเหตุผล

บัญชีที่ต้องตั้งแยกเพื่อรองรับภาษีสรรพากร

สำหรับ SME ไทยที่มีหน้าที่ด้านภาษี ผังบัญชีควรมีบัญชีเฉพาะเพื่อรองรับการกระทบยอดกับแบบภาษีดังต่อไปนี้

บัญชีที่เกี่ยวกับ VAT

กิจการที่จดทะเบียน VAT (ซึ่งมีเกณฑ์รายได้จากการขายสินค้าหรือให้บริการเกิน 1,800,000 บาทต่อปี จะต้องยื่นขอจดทะเบียนภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด) ต้องแยกบัญชีดังนี้:

ภาษีซื้อ (Input VAT) — 1401: VAT ที่จ่ายเมื่อซื้อสินค้า/บริการ นำมาหักกลบกับภาษีขาย
ภาษีขาย (Output VAT) — 2201: VAT ที่เรียกเก็บจากลูกค้า ต้องนำส่งสรรพากรทุกเดือนด้วยแบบ ภ.พ.30
VAT ค้างชำระสุทธิ — 2202: ผลต่างระหว่างภาษีขายและภาษีซื้อ (หากภาษีขาย > ภาษีซื้อ คือยอดที่ต้องนำส่ง)

อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มปัจจุบันอยู่ที่ 7% (รวมภาษีท้องถิ่น) ทั้งนี้อัตรา 7% เป็นอัตราลดหย่อนที่ต่ออายุโดยพระราชกฤษฎีกา ควรตรวจสอบอัตราที่บังคับใช้ ณ ปีที่ยื่นกับกรมสรรพากร (ข้อมูล

ณ ปี 2569)

บัญชีที่เกี่ยวกับภาษีหัก ณ ที่จ่าย

เมื่อกิจการจ่ายค่าบริการ ค่าเช่า หรือค่าสิทธิ์ให้แก่บุคคลหรือนิติบุคคล กิจการมีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย (Withholding Tax / WHT) แล้วนำส่งสรรพากรตามแบบ ภ.ง.ด.ที่เกี่ยวข้อง

ผังบัญชีควรแยก:

ภาษีหัก ณ ที่จ่ายค้างนำส่ง — 2210: บันทึกเงินที่หักไว้แต่ยังไม่ได้นำส่ง
ถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย — 1402: บันทึกภาษีที่ถูกลูกค้าหักจากเงินที่กิจการควรได้รับ (ใช้ขอเครดิตหรือขอคืนเมื่อยื่นแบบ ภ.ง.ด.50)

บัญชีภาษีเงินได้นิติบุคคล

SME ที่เป็นนิติบุคคลและมีทุนจดทะเบียนชำระแล้วไม่เกิน 5,000,000 บาท และ รายได้จากการขายสินค้าหรือบริการไม่เกิน 30,000,000 บาทต่อรอบบัญชี

จะได้รับอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลแบบขั้นบันได ได้แก่ กำไรสุทธิ 0–300,000 บาท ได้รับยกเว้น (0%), ส่วน

300,001–3,000,000 บาท เสียภาษีในอัตรา 15% และส่วนที่เกิน 3,000,000 บาท เสียในอัตรา 20% ควรตั้งบัญชี ภาษีเงินได้นิติบุคคล — 5900 ในหมวดค่าใช้จ่ายแยกออกมา

เพื่อให้คำนวณกำไรสุทธิก่อนและหลังภาษีได้ชัดเจน (ข้อมูล ณ ปี 2569)

หลักการออกแบบผังบัญชีที่ดีสำหรับ SME

นอกจากโครงสร้าง 5 หมวดและรหัสตัวอย่างข้างต้น ยังมีหลักการสำคัญที่ควรคำนึงถึงเมื่อออกแบบหรือทบทวนผังบัญชี

ความสม่ำเสมอ (Consistency): ใช้ชื่อและรหัสบัญชีเดิมทุกปี ไม่เปลี่ยนโดยไม่จำเป็น เพราะจะทำให้เปรียบเทียบงบการเงินข้ามปีได้ยาก
ความเพียงพอแต่ไม่ซับซ้อนเกินจำเป็น: บัญชีมากเกินไปทำให้บันทึกช้าและเกิดความผิดพลาดบ่อย ควรแยกบัญชีเฉพาะเมื่อมีความต้องการรายงานหรือภาษีที่ชัดเจน
รองรับรายงานที่จำเป็น: ก่อนกำหนดรหัสบัญชี ให้ถามก่อนว่ารายงานใดที่ธุรกิจต้องการ เช่น รายงานต้นทุนแยกตามสายผลิตภัณฑ์ หรือรายงานค่าใช้จ่ายแยกตามแผนก
มีหมวดย่อยสำหรับรายการที่ต้องรายงานแยก: เช่น แยกรายได้จากการขายสินค้าในประเทศ และรายได้จากการส่งออก เพราะสถานะ VAT อาจต่างกัน (อัตรา 0% สำหรับการส่งออก)
เตรียมพร้อมสำหรับการขยายตัว: เว้นช่องว่างในรหัสบัญชี เช่น ถ้าใช้ 1100, 1200, 1300 อยู่ ให้เว้น 1150 และ 1250 ไว้เผื่อเพิ่มในอนาคต
หารือกับสำนักงานบัญชี: ผังบัญชีที่ดีควรออกแบบร่วมกับผู้ทำบัญชีหรือสำนักงานบัญชีที่ดูแลธุรกิจ เพื่อให้สอดคล้องกับซอฟต์แวร์บัญชีที่ใช้และรูปแบบรายงานที่กรมสรรพากรหรือ DBD ต้องการ

หากคุณกำลังมองหาสำนักงานบัญชีที่จะช่วยวางระบบผังบัญชีและดูแลงานบัญชีรายเดือนให้ครบถ้วน บริการรับทำบัญชีรายเดือน ของเราพร้อมช่วยให้ SME ของคุณเริ่มต้นได้อย่างถูกต้องตั้งแต่วันแรก

ความเชื่อมโยงระหว่างผังบัญชีกับการวางแผนภาษี

ผังบัญชีที่ออกแบบดีไม่ได้มีประโยชน์แค่เพื่อบันทึกรายการ — มันยังเป็นเครื่องมือวางแผนภาษีที่ทรงพลัง เมื่อแยกบัญชีอย่างละเอียด เจ้าของธุรกิจสามารถ:

ระบุค่าใช้จ่ายที่สามารถนำมาหักออกจากกำไรสุทธิเพื่อลดภาษีได้อย่างถูกกฎหมาย
ติดตามรายจ่ายที่กฎหมายไม่ยอมรับ (รายจ่ายต้องห้าม) และปรับพฤติกรรมธุรกิจตั้งแต่ต้นปี ไม่ใช่รอให้นักบัญชีบอกตอนปลายปี
คาดการณ์ภาษีกลางปีเพื่อวางแผนสภาพคล่อง (SME ที่เป็นนิติบุคคลมีหน้าที่ยื่นแบบ ภ.ง.ด.51 ประมาณการกำไรกลางปีและชำระภาษีครึ่งปีด้วย)
แยกรายได้ที่ได้รับการยกเว้นหรืออัตราพิเศษออกจากรายได้ปกติ เพื่อไม่ให้นำมาคำนวณรวมผิดหมวด

การวางแผนภาษีที่ดีเริ่มต้นจากระบบบัญชีที่ดี หากคุณต้องการประเมินภาษีที่ธุรกิจต้องเสียและหาวิธีบริหารภาระภาษีอย่างถูกต้อง บริการวางแผนภาษีและที่ปรึกษาภาษี ของเราพร้อมช่วยคุณได้

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีหลีกเลี่ยง

จากประสบการณ์ในการวางระบบบัญชีให้ธุรกิจ SME ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่

ไม่แยกบัญชีส่วนตัวออกจากบัญชีธุรกิจ: การโอนเงินส่วนตัวเข้าออกบัญชีบริษัทโดยไม่บันทึกอย่างถูกต้อง ทำให้งบการเงินบิดเบือนและอาจถูกสรรพากรตั้งคำถาม
รวมต้นทุนสินค้าเข้ากับค่าใช้จ่ายในการขาย: ส่งผลให้ไม่สามารถคำนวณอัตรากำไรขั้นต้น (Gross Profit Margin) ได้ และไม่ทราบว่าธุรกิจขาดทุนในระดับต้นทุนหรือไม่
ตั้งบัญชี "ค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ด" ขนาดใหญ่: หากบัญชีเบ็ดเตล็ดมียอดสูง นักบัญชีและสรรพากรจะตั้งคำถาม ควรแยกหมวดย่อยให้ชัดเจน
ไม่มีบัญชีแยกสำหรับ VAT: ทำให้กระทบยอดภาษีซื้อ-ขายกับแบบ ภ.พ.30 ลำบาก และอาจเสียสิทธิ์ขอคืนภาษีซื้อส่วนเกิน
ลืมตั้งบัญชีภาษีหัก ณ ที่จ่ายค้างนำส่ง: ทำให้ยอดหนี้สินในงบฐานะการเงินขาดหายไปและอาจเกิดปัญหาตอนกระทบยอดกับแบบ ภ.ง.ด.
ใช้ชื่อบัญชีที่แตกต่างกันในแต่ละปี: ทำให้เปรียบเทียบงบการเงินข้ามปีไม่ได้ และนักบัญชีใหม่สับสน

การตรวจสอบและปรับปรุงผังบัญชีควรทำอย่างน้อยปีละครั้ง ก่อนเริ่มรอบบัญชีใหม่ หรือเมื่อธุรกิจมีกิจกรรมใหม่ที่ยังไม่มีบัญชีรองรับ

แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน

ตารางนำบทความไปใช้

ประเด็น	สิ่งที่ต้องตรวจ	ผลที่ต้องบันทึก
ผังบัญชีคืออะไร และทำไม SME ต้องให้ความสำคัญ	ตรวจเอกสารและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง	สถานะ ผู้รับผิดชอบ และวันทบทวน
โครงสร้างมาตรฐาน 5 หมวดบัญชีสำหรับ SME ไทย	ตรวจเอกสารและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง	สถานะ ผู้รับผิดชอบ และวันทบทวน
ตัวอย่างผังบัญชีพร้อมรหัสสำหรับ SME ทั่วไป	ตรวจเอกสารและข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง	สถานะ ผู้รับผิดชอบ และวันทบทวน

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

ผังบัญชีต้องมีกี่บัญชีถึงจะพอสำหรับ SME?

ไม่มีจำนวนที่กำหนดตายตัว แต่สำหรับ SME ทั่วไปที่มีรายการไม่ซับซ้อน ผังบัญชีประมาณ 40–80 รายการมักเพียงพอ สิ่งสำคัญคือให้ครอบคลุมทุกรายการที่เกิดขึ้นจริงในธุรกิจ

และมีบัญชีแยกสำหรับรายการที่สรรพากรต้องการเห็นแยก เช่น ภาษีซื้อ ภาษีขาย

และภาษีหัก ณ ที่จ่าย การเพิ่มบัญชีได้ทีหลังเสมอ แต่การลดบัญชีที่มีรายการอยู่แล้วทำได้ยากกว่า

SME ต้องใช้มาตรฐานบัญชีอะไร และผังบัญชีต้องสอดคล้องกับมาตรฐานไหน?

บริษัทจำกัดและห้างหุ้นส่วนจำกัดที่ไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์และไม่มีส่วนได้เสียสาธารณะโดยทั่วไปจะจัดทำงบการเงินตามมาตรฐานรายงานทางการเงินสำหรับกิจการที่ไม่มีส่วนได้เสียสาธารณะ (TFRS for NPAEs) ซึ่งออกโดยสภาวิชาชีพบัญชี (TFAC)

ผังบัญชีของคุณควรออกแบบให้รายการในแต่ละบัญชีสามารถสรุปรวมเป็นหัวข้อที่กำหนดในงบการเงินตาม TFRS for NPAEs ได้โดยตรง หากไม่แน่ใจ ควรปรึกษาสำนักงานบัญชีหรือผู้ตรวจสอบบัญชีที่รับรอง

ต้องยื่นผังบัญชีให้สรรพากรหรือ DBD หรือเปล่า?

ไม่มีข้อกำหนดให้ยื่น 'ผังบัญชี' โดยตรงกับสรรพากรหรือ DBD แต่กิจการมีหน้าที่จัดทำและเก็บรักษาสมุดบัญชีและเอกสารประกอบที่ถูกต้องครบถ้วนตามประมวลรัษฎากรและประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ผังบัญชีเป็นพื้นฐานของระบบบันทึกบัญชีที่จะถูกตรวจสอบเมื่อสรรพากรขอตรวจหรือเมื่อผู้ตรวจสอบบัญชีออกรายงาน ดังนั้นการมีผังบัญชีที่ถูกต้องและสม่ำเสมอจึงสำคัญมาก

สิ่งใดควรตรวจเพิ่มเติมก่อนใช้เรื่อง การตั้งผังบัญชี (Chart of Accounts) สำหรับ SME ไทย: หลักการ โครงสร้าง และตัวอย่างที่ใช้ได้จริง

ตรวจข้อเท็จจริง เอกสารต้นทาง วันที่มีผล และข้อกำหนดฉบับปัจจุบันที่เกี่ยวกับ การตั้งผังบัญชี (Chart of Accounts) สำหรับ SME ไทย: หลักการ โครงสร้าง และตัวอย่างที่ใช้ได้จริง

พร้อมระบุผู้รับผิดชอบก่อนตัดสินใจหรือยื่นข้อมูล