ในการทำสัญญารับเหมาหรือจ้างงานบริการวิชาชีพ บางกรณีผู้รับเงิน (เช่น ฟรีแลนซ์ระดับสูง หรือผู้รับเหมา) ยื่นเงื่อนไขว่าจะต้องได้รับ **"เงินสดสุทธิตามที่ตกลงกันไว้โดยตรง"** โดยไม่ยินยอมให้บริษัทผู้จ่ายหักค่าภาษี ณ ที่จ่าย 3% หรือ 5% หน้าที่ของบริษัทผู้หักภาษีจึงจำเป็นต้องทำสัญญาจ่าย **"ภาษีออกแทนให้ผู้รับเงิน"** ซึ่งต้องใช้วิธีคำนวณแบบ Gross-up ตามกฎของสรรพากร
1. ความแตกต่างของการออกให้ "ครั้งเดียว" vs "ตลอดไป"
กรมสรรพากรกำหนดให้การออกภาษีแทน ต้องนำมูลค่าภาษีที่ออกแทนมารวมคำนวณเป็น **"รายได้ของผู้รับเงิน"** ด้วย:
- การออกให้ครั้งเดียว (Gross-up once): คำนวณภาษีจากยอดเงินได้ปกติแล้วออกภาษีแทนให้ตามอัตรานั้นเลย แต่ไม่ออกภาษีแทนสำหรับยอดเงินได้ภาษีที่เพิ่มขึ้นมารอบหลัง
- การออกให้ตลอดไป (Gross-up forever): เป็นวิธีที่สรรพากรยอมรับในการทำธุรกิจบริการทั่วไป โดยใช้สูตรคำนวณสะสมเพื่อให้ยอดสุทธิหลังหักภาษีเท่ากับยอดเงินที่ผู้รับเงินต้องการได้รับจริงร้อยเปอร์เซ็นต์
2. สูตรการคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายออกให้ตลอดไป
สูตรการคำนวณฐานเงินได้ใหม่ที่ต้องแสดงในใบสำคัญจ่ายและ 50 ทวิ มีดังนี้:
สูตรการคำนวณแบบหัก ณ ที่จ่ายออกแทน (Gross-up Formula):
ฐานเงินได้ใหม่ = ยอดเงินสุทธิที่ต้องการจ่ายจริง / [1 - (อัตราภาษีหัก ณ ที่จ่าย / 100)]
ตัวอย่าง: ต้องการจ่ายค่าจ้างบริการสุทธิ 10,000 บาท (อัตราภาษีหัก ณ ที่จ่าย 3%)
- ฐานเงินได้ใหม่ = 10,000 / (1 - 0.03) = 10,278.35 บาท
- ภาษีหัก ณ ที่จ่ายที่ต้องนำส่งสรรพากร (3%) = 10,278.35 x 3% = 308.35 บาท
3. สิทธิประโยชน์ทางภาษีและการลงบัญชีของบริษัท
ในอดีต ค่าภาษีที่ออกแทนอาจถูกมองว่าเป็นรายจ่ายส่วนตัว แต่ปัจจุบันสรรพากรอนุญาตดังนี้:
- หากในสัญญาระบุชัดเจนว่า "ผู้ว่าจ้างตกลงเป็นผู้รับภาระภาษีหัก ณ ที่จ่ายแทนผู้รับจ้าง" ยอดภาษีที่ออกแทนนี้ถือเป็น **"รายจ่ายเพื่อประโยชน์ของกิจการ"** สามารถนำมาหักลดหย่อนเป็นรายจ่ายบริษัทจำกัดได้ 100% ไม่ต้องบวกกลับทางภาษี
- การบันทึกบัญชีของบริษัท: Debit ค่าบริการและค่าภาษีออกแทนเป็นค่าใช้จ่าย และ Credit เงินสด/เงินฝากธนาคาร คู่กับภาษีนำส่งสรรพากร (ภ.ง.ด.3/53)
สรุป
ผู้ประกอบการที่เลือกลงเงื่อนไขออกภาษีแทนให้คู่ค้า ต้องมั่นใจว่าร่างสัญญาจ้างระบุข้อตกลงนี้ไว้อย่างโปร่งใส และให้ฝ่ายบัญชีใช้สูตร Gross-up ในการออกหนังสือรับรอง 50 ทวิ เพื่อจำกัดความเสี่ยงโดนตรวจสอบเงินได้ประเมินขาดตอนสิ้นปี
ใช้บทความนี้ตรวจอะไรกับธุรกิจได้บ้าง
บทความเรื่อง การคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายแบบออกให้ตลอดไป: สูตร Gross-up และวิธีบันทึกรายจ่ายสัญญารับเหมา ควรใช้เพื่อจับประเด็นเฉพาะธุรกิจ แล้วนำไปเทียบกับรูปแบบรายได้ สัญญา ช่องทางรับเงิน และเอกสารจริงของกิจการ เพราะธุรกิจชื่อคล้ายกันอาจมีภาระภาษีต่างกันมาก
เช็กลิสต์ก่อนใช้เรื่องนี้กับธุรกิจ
- แยกช่องทางรายได้หลัก รายได้เสริม เงินมัดจำ และรายรับล่วงหน้าให้ชัดเจน
- ตรวจสัญญา ใบเสนอราคา ใบกำกับภาษี และเงื่อนไขหัก ณ ที่จ่ายของลูกค้าแต่ละกลุ่ม
- จัดรายงานต้นทุน สต๊อก ค่าจ้าง outsource และค่าใช้จ่ายเฉพาะธุรกิจให้ตรวจย้อนกลับได้
ข้อผิดพลาดที่ควรระวัง
- รวมรายได้หลายประเภทไว้ก้อนเดียวจนแยก VAT หรือหัก ณ ที่จ่ายไม่ถูก
- ไม่มีสัญญาหรือเอกสารงานย่อยรองรับการจ่ายเงินให้ผู้รับจ้างภายนอก
- ดูเฉพาะยอดขาย แต่ไม่คุมต้นทุนเฉพาะงาน ทำให้กำไรจริงและภาษีคลาดเคลื่อน
แหล่งอ้างอิงที่ใช้ทบทวน
- กรมสรรพากร: ภาษีมูลค่าเพิ่ม
- กรมสรรพากร: ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย
- กรมพัฒนาธุรกิจการค้า: บริการจดทะเบียนและข้อมูลนิติบุคคล
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
การคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายแบบออกให้ตลอดไป: สูตร Gross-up และวิธีบันทึกรายจ่ายสัญญารับเหมา ต้องเริ่มวางระบบบัญชีจากอะไร?
ให้เริ่มจากแยกประเภทรายได้ของเรื่อง การคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายแบบออกให้ตลอดไป: สูตร Gross-up และวิธีบันทึกรายจ่ายสัญญารับเหมา ว่าเป็นขายสินค้า บริการ ค่าสมาชิก เงินมัดจำ หรือรายได้ล่วงหน้า จากนั้นออกแบบเอกสารขายและการบันทึกต้นทุนให้ตรงกับรูปแบบรายได้นั้น
ภาษีที่ต้องระวังใน การคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายแบบออกให้ตลอดไป: สูตร Gross-up และวิธีบันทึกรายจ่ายสัญญารับเหมา มีอะไรบ้าง?
โดยทั่วไปควรตรวจ VAT ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ภาษีเงินได้นิติบุคคล และเอกสารค่าใช้จ่ายเฉพาะธุรกิจ โดยเฉพาะรายการที่เกี่ยวข้องกับสัญญา ลูกค้าจ่ายเป็นงวด หรือการจ้างผู้รับเหมาช่วง
ถ้าธุรกิจทำ การคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายแบบออกให้ตลอดไป: สูตร Gross-up และวิธีบันทึกรายจ่ายสัญญารับเหมา มาหลายเดือนแล้วยังไม่มีระบบเอกสารควรทำอย่างไร?
ให้เริ่มจากดึงรายการขาย รายการรับเงิน รายจ่ายหลัก และสัญญาย้อนหลังอย่างน้อย 3-6 เดือน แล้วให้ผู้ทำบัญชีจัดหมวดเพื่อวางระบบเอกสารเดือนถัดไปและประเมินความเสี่ยงภาษีย้อนหลัง